Excuseer dat ik jullie midden in de nacht stoor. Ik geraak maar niet in slaap. Al weken slaap ik nauwelijks, schiet ik wakker, en wanneer ik begin te piekeren is het helemaal om zeep. Ik lig alweer anderhalf uur naar mijn wekker te staren en zie iedere minuut passeren.

De zorg voor mijn 88-jarige dementerende moeder brengt me helemaal van slag. Ze woont nog alleen, is erg verward, ze valt de buren lastig, er moet dringend iets gebeuren. Het is een déjà-vu, want 5 jaar terug is mijn vader overleden aan Alzheimer. Gelukkig is mijn zus er nog, waardoor er toch iemand is die me begrijpt, en zo sta ik er niet helemaal alleen voor. Het doet deugd even mijn gedachten te kunnen verzetten in een gesprek. Hopelijk helpt het me om in te slapen straks. Dankjewel!

- Man, 56 jaar, telefoon