Mijn man heeft vorige maand zelfmoord gepleegd. Ik heb hem zelf gevonden in ons tuinhuis. De eerste weken sleepte ik me voort, dan is er vanalles te regelen en bespreken. Maar nu voel ik me in een zwart gat verdwijnen. ik kan gewoon niet geloven dat hij mij en onze dochter zomaar zou achterlaten.

Ik ben boos en verdrietig en bang voor de toekomst… Ik weet niet goed bij wie je met zo’n zware gevoelens terecht kan. Als ik vrienden zie wil ik af en toe ook eens gewoon ontspannen, en voor mijn dochter wil ik me sterk houden. Dus chat ik met Tele-Onthaal. De vrijwilligers schrikken niet van mijn emoties en helpen me wat kalmeren.

- Vrouw, 37 jaar; chat