Ik mag binnenkijken in de levens van mensen waarmee ik in het dagelijkse leven misschien nooit zou spreken. Ik loop hen voorbij op straat, in het warenhuis, op het perron. Door hier naar hen te mogen luisteren heb ik geleerd dat ze allemaal een verhaal hebben dat de moeite waard is. Ontroerend, tragisch, herkenbaar, onwaarschijnlijk, relativerend. Ik ben hen dankbaar voor het vertrouwen dat ze me geven, de kwetsbaarheid die ze durven tonen. En vooral: ik heb bewondering gekregen voor de veerkracht van mensen. Hoe ze er, ondanks de klappen, telkens weer in slagen om op te staan en verder te doen.

- Elien, 60 jaar, 31 jaar ervaring

Vrijwilliger aan het woord